Home Publikacje Fiskus nie wyegzekwuje podatku na podstawie nieostatecznej decyzji
Czy dostrzegasz problem braku uregulowań w zakresie dotyczącym obrotu wierzytelnościami?
 
Fiskus nie wyegzekwuje podatku na podstawie nieostatecznej decyzji PDF Print E-mail

02.04.2009 / Józef Banach / Rzeczpospolita/ Dobra Firma 


Od nowego roku nieostateczna decyzja podatkowa, czyli taka, od której podatnik odwołał się do wyższej instancji, nie może być wykonana. Od tej reguły jest tylko kilka wyjątków

 

Zgodnie z art. 128 ordynacji podatkowej decyzje podatkowe, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Mogą być uchylone lub zmienione tylko w wypadkach przewidzianych w ordynacji oraz w innych ustawach podatkowych. Decyzja podatkowa jest więc ostateczna, jeżeli:
- w pierwszej instancji strona nie złożyła od niej odwołania albo jeżeli stronie nie przysługuje od niej odwołanie z mocy ustawy lub
- decyzję tę wydał organ drugiej instancji w toku postępowania odwoławczego.

 

Jak było

 

Do końca ubiegłego roku wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego co do zasady nie wstrzymywało jej wykonania. Organ podatkowy był zobligowany – na wniosek strony lub z urzędu – wstrzymać wykonanie decyzji podatkowej tylko w sytuacjach określonych przez ustawę (np. po wniesieniu przez podatnika odpowiedniego zabezpieczenia, ustanowieniu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego). Mógł również wstrzymać wykonanie decyzji, gdy uznał, że jest to uzasadnione ważnym interesem strony lub interesem publicznym.
Tym samym do końca ubiegłego roku obowiązywała zasada, że nieostateczne decyzje podatkowe podlegają wykonaniu.

 

Jak jest

 

Nowelizacja ordynacji podatkowej z 7 listopada 2008 r. to zmieniła. Od 1 stycznia 2009 r. zasadą jest, że decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie może być wykonana, chyba że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności (art. 239a ordynacji). A to z kolei możliwe jest tylko w przypadkach wyraźnie wskazanych w ustawie.

 

Wyjątki od reguły

 

I tak, zgodnie z art. 239b ordynacji, rygor natychmiastowej wykonalności może być nadany decyzji nieostatecznej wtedy, gdy:
- z informacji posiadanych przez organ podatkowy wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, lub
- strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, korzystające z pierwszeństwa zaspokojenia, lub
- strona zbywa majątek znacznej wartości albo
- do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego pozostało mniej niż trzy miesiące.

 

Dodatkowe warunki

 

Ponadto warunkiem zastosowania każdego z tych wyjątków jest uprawdopodobnienie przez organ podatkowy, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.
Dodajmy, że zgodnie z art. 239d ordynacji nie wszystkim decyzjom podatkowym można nadać rygor natychmiastowej wykonalności. Nie wchodzi to w grę w wypadku decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość zwrotu podatku lub wysokość odsetek za zwłokę albo orzekającej o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, osoby trzeciej albo spadkobiercy, w zakresie objętym wnioskiem o zwolnienie z podatku w wyniku zastosowania się do interpretacji indywidualnej wydanej na podstawie przepisów ordynacji podatkowej.